Volle maan

Wat is een volle maan?

Bij volle maan staat de aarde tussen de zon en de maan, waardoor de hele kant die wij zien in één keer verlicht is. Dat gebeurt elke 29,5 dagen — de synodische maand — waardoor de meeste jaren twaalf volle manen tellen en sommige jaren dertien, met een tweede volle maan in dezelfde kalendermaand.

Een volle maan komt op bij zonsondergang, blijft de hele nacht aan de hemel en gaat onder bij zonsopkomst — de enige fase die dat doet. Daarom beheerst ze de nacht zo volledig: geen andere fase geeft meer licht, langer, en op vriendelijker uren. Zelfs vanuit een verlichte stad is ze niet te missen.

De volle maan van elke maand draagt een traditionele naam — wolvenmaan in januari, oogstmaan rond de herfstequinox — geërfd uit Noord-Amerikaanse en Europese seizoenskalenders. Volg de naamlinks in de tabel hierboven voor het verhaal achter elke naam en de datum van dit jaar.

De volle maan verandert ook van karakter met de seizoenen: winterse volle manen trekken hoog over de hemel en blijven het langst staan, terwijl die van juni laag en amberkleurig boven de horizon hangt. Rond de herfstequinox komt de maan meerdere avonden achter elkaar kort na zonsondergang op — het oogstmaaneffect, dat boeren vroeger liet doorwerken op het land.